بعد از یک روز شلوغ، ساعت ده میروم بخوابم. بچه هم خواب است و م هم میخواهد بخوابد. ولی هر کاری کردم خوابم نبرد و دوباره پا شدم.
ابن جمله اصلا به ادبیات من نمیخوره! باید بگم:
یه شبم که من تصمیم گرفتم زود بخوابم تا خستگیم در بره خوابم نبرد اونم وقتی همه خوابند، لعنت!
حالا باز اومدم اینجا چند تا وبلاگ بخونم و برم بازی کامپیوتری تا خوابم بگیره..
سلینجر! وقتی یکی به جای کلمه ی رنگارنگ، مینویسد رنگی رنگی، نزدیک است خودم را بکشم.
خیلی خوب است روی صندلی سالن همایش بنشینی و به پسر کوچکت نگاه کنی که روی سن، عضو گروه سرود است و حالا دارد با جدیت و صدایی بلند میخواند. تمام وجودت پر از حسی عجیب میشود و چشمانت نمناک.
بیشتر دیشبو بیدار بودم اونم از اضطراب. هر وقت قراره با مامانم اینا جایی برم شب قبلش استرس میگیرم و دیر خوابم میبره و صد بار بیدار میشم و صبحم زود بیدار میشم. بعد از ظهر امروز میخوایم بریم خونه مادربزرگم و قراره سه و نیم بیان دنبال من. بعد من استرس میگیرم که کارامو به موقع انجام بدم و سر ساعت اماده بشم و اینا.. نمیدونم چه درد کوفتیه. برای همینم هر وقت با اونا جایی میرم همش خواب آلود و عصبی و بی حوصله هستم. وقتی که با م میخوام برم جایی خیلی ریلکسم. مثلا بگیم چهار میریم ممکن هم هست شیش بریم! بدم میاد ازین ساعت تعیین کردن و سر ساعت انجامش دادن به هر قیمتی! آخ.. الان میدونم ناهار بخورم نیم ساعت هم نمیتونم چرت بزنم چون همش دارم فکر و خیال میکنم. تازه وقت نمیشه بچه رو هم بخوابونم و تو ماشین هم شاد میشه نیمخوابه و یک بچه ی بدخواب لجباز بداخلاق غرغرو را پیش مادربزرگ و عمه ها خواهم برد! امشب ما عروسی دعوت داریم در واقع ولی من نمیرم. چون قبل از بارداریم موهامو رنگ کرده بودم و تو این دوران هم دیگه نمیرنگم چهارپنج سانت ریشه موهام در اومده و جایی که همه رفتن ارایشگاه.. من با این موهای دورنگ تو فامیل شوهر نمیرم، هرگز! تازه اصلا لباس هم ندارم که بهم بخوره و اونا هم انقدر شیک و پیکن هر چیزی نمیشه پوشید که. خلاصه اینکه اینه وضع الان من. که جای اینکه برم وسایلو اماده کنم و برم حموم دارم اینجا خودمو اروم میکنم. تازه دیروز هم حموم بودم ولی چون وسواس دارم که هر وقت میرم جایی قبلش باید رفته باشم حموم و موهامو شامپو بزنم بازم مجبورم برم! تنها کارمثبتی که کردم اینه که ناهار درست کردم و بچه رو بردم حموم.
هر وقت میخوام برم جایی، قبلش در کیفمو باز میکنم و کلی کاغذ و آشغال آدامس و شکلات و بیسکوییت و شیشه آب معدنی و دستمال کاغذی کثیف در میارم میندازم دور.
همه جا تمیز شد و وقتی تو خونه راه میرم واقعا لذت میبرم. دیروز اون خانومه اومد خونه رو تمیزکرد. اونقدر زیاد بود کارا که دیگه از دست من برنمیومد. بعدشم اینجوری م و بچه بیشتر رعایت میکنن. برای خونه تکونی یه جورایی کار زیادی ندارم. چون چند ماه پیش که کاغذ دیواری کردیم پرده ها و فرش ها هم شسته شد.. و همین.
ازین سایتا هست توش آهنگ ایرانی آنلاین گوش میدی، چند تا ازین شعرای دهه فجر هم بود، بعد این سرود ملی هم بود، البته من نمیدونستم اونه، وقتی صداشو شنیدم، انقدر غصه خوردم، یاد بچه افتادم که این شعرو برای بیست و دوی بهمن حفظ کرده که تو مهد بخونن، البته خیلی کوچیکن همه شون برای حفظ این شعر ولی کامل یاد گرفت، از مهد که بیارمش براش میذارم.
امروز وقت از یک دکتر جدید دارم. پنج ماه تموم شده و من دارم دکتر عوض میکنم تازه! چون تازه استخاره کردم برای قبلی. خدا کنه این خوب باشه. حوصله ندارم اصلا که دنبال دکتر بگردم.
امروز م و بچه هشت و ده دقیقه رفتن. همیشه هشت و نیم میرفتن. ولی این بیست دقیقه ای که زودتر رفتن کلی وقت منو زیاد کرد. الان نمیدونم چیکار کنم دیگه.