توسط نرگس
| شنبه ۱۰ آذر ۱۳۹۷ | 7:16
یه آهنگی هست از D'Agostino ، که اینو من اواسط دهه هشتاد گوش میدادم و گمش کرده بودم. و مثل یک آدم لال نابینای آلزایمری دنبالش بودم تا اینکه خواهرم دیشب برام پیدا کرد فرستاد. منم از ساعت ده و نیم تا یک و نیم شب گوش کردم! تا صبح بیدار شدم هم سریع پلی کردم. یادش بخیر اینو با نوکیا N76 قرمزم گوش میدادم. یعنی همه ی موبایلام یه طرف این نوکیام یه طرف. هیچکدوم رو مثل اون دوست نداشتم و به خاطرش ذوق نکردم ولی یکبار به اشتباه روش آب ریخت و نابود شد و کمتر از یکسال دستم بود.
پ.ن: (یعنی بابام درومد تا اسمشو بنویسم):
( L'Amour Toujours (forte forte