توسط نرگس
| پنجشنبه ۱۵ آذر ۱۳۹۷ | 12:25
بعد از پنج سال رفت و آمد کم با زنانی از دهه پنجاه، و بعد از ورود بیشترم به جمع هایشان، به تازگی فهمیدم اینها برای دوستی با من بهترین هستند! این زنان، دیگر دست از حسادت و رقابت برداشته اند، خودشان را همانطور که هستند دوست دارند و تلاششان برای رشد روحی و عقلی است! در حالیکه زنان دهه شصت هر قدمی که برای فرهیخته شدن برمیدارند، در واقع قدمی برای عوضی تر شدنشان برداشته اند، زنان دهه پنجاه فرسنگها با عوضی بودن فاصله دارند!
پ.ن: خود من یک زن دهه شصتی هستم ولی ازونجایی که من خودمو هیچوقت به عنوان یک زن قبول نکردم و یک مرد هم نیستم، این یک نوشته ی بیطرفانه است.