توسط نرگس
| جمعه ۲۶ بهمن ۱۳۹۷ | 2:46
چقدر نوشته ی ثبت موقت! همه رو پاک کردم. وقتی فکر میکنم من هیچی یادم نمی مونه و فقط از رو نوشته های وبلاگم میفهمم چی شده در فلان ماه و سال، ناراحتم میشم ازینکه اونطور که میخوام شرح ماوقع نمیدم. حالا خیلی چیزارم راحت تر از قبل مینویسما مثل تمایلات خودم، اما حرفایی هست واقعی و فراتر از تمایلات که باید نوشته میشدند. راحت نبودن، راحت نبودن لعنتی، که اتفاقا زاییده ی فکر خود آدمه و دلیلش دیگران نیستند.