من وقتی یه گندی میزنم به خودم، کلی میخندم. اکثرا بقیه(زن/دختر) ممکنه ناراحت و عصبی بشن یا گریه کنن. نمونه اش اینکه وقتی یه ماسک جدید رو امتحان کردم و خوب بود تستش، زدم به صورتم و چون توش حنا داشت یهو دیدم نارنجی شدم. توی تست هم رنگ نداد لامصب ولی چون اون موقع نزدم و یکم گذشت تاثیرش عوض شد. بعدم با لیف و صابون نود درصدشو پاک کردم و در نتیجه یه لایه پوستم کنده شد و از نارنجی به گلبهی و سپس به صورتی رسیدم.(بعدم با تونر و پدآرایش). دیگه هنوز نگا نکردم ببینم چی شده ولی میسوزه عین چی! هنوزم یاد قیافه خودم میفتم خنده ام میگیره خیلی خوب بود باید یه عکس یادگاری مینداختم.
پ.ن: دارم سعی میکنم هر زِر ی دارم بنویسم که اندک ارتباطم با دنیا قطع نشه. غیر از وبلاگ، گاهی خودمو راضی میکنم استوری بذارم. عشق استوری گذاشتن دارم اصولا ولی یه طورایی تا میام بذارم نمیذارم و خیلی دیر به دیر میشه.