reName

فقط چهار تا قرص داشتم و نزدیکترین داروخانه ها هم که رفتم نداشتند. از وقتی دیدم آخرین ورقه که مونده تو فکر خریدنش بودم. و غروب خریدم. برای حدودا پنجاه روز قرص دارم. یه مدت داشتم فکر میکردم که بذارمش کنار، خیلی دردسر داره خریدنش و همیشه داشتنش. ولی دیدم نمیتونم فعلا تو این کرونابازار. حداقل تو این اوضاع که جایگزینی نیست نه کلاسی نه ورزشی نه دوستی نه بیرون رفتنی، چاره ای هم نیست جز باز هم  خوردنش. ولی خسته شدم واقعا. فکر کنم شیش سال شد. یا حدودا شیش سال. اه لعنت. حتی امروز که رفتم داروخانه و گفتم چی میخوام، برعکس همیشه که حسهای دیگه ای داشتم، پیش خودم خجالت زده بودم و باز جا داره بگم بینهایت خسته.