reName

دیشب میشه گفت اولین شبی بود که بعد از عقد برادرم، من و خواهرم و برادرم و زنش نشستیم و چهارتایی حرف زدیم و خندیدیم.  دیگه به جای دوست دخترش باید بگم زنش چون قبل از فوت مادربزرگم (با اینکه قرار نبود مادربزرگم فوت کنه و حالش رو به بهبودی بود) رفتیم محضر و همه چیز رسمی شد‌. اونم برعکس اوایل که خیلی خجالتی و کم حرف بود خیلی خوب و گرم و صمیمی بود. یه اعتراف بکنم؟ تنها دلیلی که باعث میشد من به زن ِ برادرم حسودی کنم یک دلیل بود که اون دلیل اصلا وجود نداره. اگر اون سفید و موروشن یا چشم روشن بود من حتما حسودی میکردم ولی الان دقیقا برعکس این موارده. سبزه و مومشکی مثل خواهرم. اینم حسودی داره؟ اوهوم. قبل ازینکه معلوم بشه که برادرم با کی ازدواج میکنه تنها فکرم این بود که اگه بخواد از لحاظ رنگ و رو مثل خودم باشه من شدیدا میرم تو فاز مقایسه و این باعث میشد حسودی کنم! ولی الان هیچ مقایسه ای نیست و من باید فقط خودشو به عنوان فرد جدید خانواده میپذیرفتم که پذیرفتم.