reName

سه تا کتاب از فاضل نظری گرفتم، بااینکه خیلی دقیق و موبه مو خوندم ولی برای من راضی کننده نبودند. البته بعضی از بیت ها خیلی هوشمندانه بودند و اونارو دوست داشتم. به نظرم اومد که وقتی میخونم باید یکیو داشته باشم یادش بیفتم که ندارم، ولی مثلا وقتی سهراب بخونم لازم نیست کسی وجود داشته باشه که یادش بیفتم فقط کافیه به هرچی که درون خودمه مراجعه کنم. 

پ.ن: شایدم دارم قدیمی و پوسیده میشم.