توسط نرگس
| جمعه ۸ مهر ۱۳۹۰ | 1:20
هر وقت که من به یک محیط زنونه مثل مهمونی های خیلی شلوغ زنونه، نامزدی و عروسی و اینجور جاها میرم، این حس مزخرف همراه من میشه. باید مواظب باشم که کسی سوال براش ایجاد نشه. دوست دارم بدونم کسی تا حالا این فکرو کرده که من یه فرقی دارم؟ من اصلا چه فرقی دارم؟ چرا باید همش فکر کنم یه تفاوتی بین من و بقیه ی زنها هست؟ چرا نمیتونم مثل اونا باشم و مثل اونا رفتار کنم؟ همش باید یا فیلم بازی کنم یا.. فیلم بازی کنم. شایدم من هنرپیشه ی خوبی باشم و کسی چیزی حس نکرده. ولی اعصابمم بدجوری به هم میریزه بعد از رفتن به این جاها. لعنت.