reName

یه چیزی در مورد دهن لقی دخترعموم نوشتم چند پست پایین تر.. شاید مهم نباشه حرفش و خانواده همسرم هم چیزی نگن. اصلا حرف اون به کنار، ولی ازون روز من دوباره رفتم تو یه فاز دیگه که قبلا هم بودم. همش حساب کتاب حرفای این و اونو میکنم، منظورم افراد مونثه و هی بیشتر از همجنسای خودم بدم میاد. یعنی قبلا هم بدم میومده ولی موضوعو برای خودم حل کرده بودم. بعد برام معلوم نیست از همه زنها بدم میاد یا زنهای فامیل و اطرافم؟! شدم یه آدم بی منطق! بعد اخرش همه چیو ربط میدم به مامانم. به اینکه تو سنی که باید به من توجه میکرده بی توجه بوده. منظورم مخصوصا دوران قبل از مدرسه است. از سنین چهارسالگی که یادمه. و بعد هی با خودم میگم چرا مامانم منو اینجوری پرورش داد و بزرگ کرد؟ یه ادم درخودمانده و ساکت و بی اعتماد به نفس؟ چیزی که خیلی تلاش کردم تا عوضش کنم و عوض شدم ولی هروقت یاد یه خاطراتی میفتم حسابی عذاب میکشم. بعد باز همه چیزو به هم ربط میدم.. باز همه چیو بسط میدم.. و دیگه اخرش میرسم به اینکه نه تنها از همه زنها بدم میاد بلکه از خودم هم به عنوان یه زن بدم میاد.