reName

از ابتدای سی و یک سالگی، کمتر خندیدم، بیشتر ساکت شدم و ناامیدتر شدم. 

ولی خب این چیزی نیست که از بیرون پیدا باشه، یا کسی متوجه بشه، حتی نزدیکترین افراد هم نمیتونند بفهمند، چون منو کمتر دیدند و من هم رفت و آمد و روابطم کمتر از گذشته شد. حتی با اعضای خانواده خودم هم شش ساعت "مداوم" کنار هم نبودیم. و در دو سه ساعت دیدن هم نمیشه فهمید چیزی یا حتی لازم نیست نقابی باشه!